สูตรวิ่งบนสายพานเพื่อรักษาความฟิต โดย Jeff Galloway | No comments:

มันก็ต้องมีบ้างที่นักวิ่งถนนมีเหตุสุดวิสัยทำให้ไม่สามารถออกไปวิ่งกลางแจ้งได้  ไม่ว่าจะเป็นเลิกงานดึก  สถานที่ไม่เอื้ออำนวย หนาวเกินไป ร้อนเกินไป ฝนตก (อันสุดท้ายนี่ จริงๆแล้ววิ่งได้ไม่มีปัญหา ตามที่พี่กล้วยเคยบอกไว้) แทนที่จะนั่งเซ็งอยู่เฉยๆ เราขอแนะนำท่านให้ไปที่เครื่องวิ่งสายพาน (ถ้าหาได้อะนะ) แล้วใช้มันซะ

Jeff Galloway เจ้าของสูตรฝึกวิ่งมาราธอนที่ "เขา" และ "หล่อน"ใช้ ในหนังเรื่อง 42.195 ได้บอกไว้ว่า เครื่องวิ่งสายพานช่วยรักษาความฟิตได้ แต่ไม่ควรวิ่งเหมือนเดิมทุกครั้ง เพราะนอกจากจะน่าเบื่อแล้ว ยังทำให้ศักยภาพไม่ถูกพัฒนาเท่าที่ควรจะเป็นอีกด้วย

เพื่อการนี้ Jeff จึงได้แนะนำการวิ่งบนสายพาน 4 รูปแบบที่แตกต่างกัน ให้นักวิ่งถนนผู้อาภัพ ได้สลับใช้ตามอัธยาศัย เพื่อรักษาความฟิตให้คงอยู่สืบไป จนกว่าเหตุสุดวิสัยจะสิ้นสุดลง

Tweet

update จาก endomondo | 4 comments:

ในฐานะที่ใช้ endomondo เก็บสถิติการวิ่งมาฟรีๆเกือบ 2 ปี ในวันนี้เมื่อ endo เริ่ม offer premium member (หรือพูดง่ายๆว่า เก็บตังค์ในกรณีที่ต้องการใช้ feature เทพๆ) เราจึงขอตอบแทนน้ำใจของทีมงาน ด้วยการช่วยขายของ เอ๊ย ช่วยแนะนำสิ่งที่คุณจะได้ เมื่ออัพเกรดเป็น premium member แล้ว

แน่นอนว่า คุณยังสามารถใช้ endomondo เป็น running logbook แบบฟรีได้ เพียงแต่ถูกจำกัดการใช้ feature บางอย่าง ซึ่งผู้ใช้ที่ต้องการเพียงแค่หาที่เก็บสถิติการวิ่งแบบเป็นระบบ สืบค้นง่าย จะไม่ได้รับผลกระทบใดๆ แต่ถ้าคุณยอมจ่ายตังค์ 19.99 USD ต่อปีเพื่ออัพเกรดเป็น premium member สิ่งที่คุณจะได้รับเพิ่มเติมก็หวือหวา น่าสนุกในสายตาข้าพเจ้าซึ่งเป็น serious runner ยิ่งนัก

1) Peer Benchmark

ฟีเจอร์นี้เราชอบที่สุด เป็นการเปรียบเทียบให้เห็นว่า Personal Best ของเราในการแข่งขันระยะต่างๆ เทียบกับชาวบ้าน อยู่ที่เปอร์เซนไทล์เท่าไหร่ โดยสามารถเลือกได้ว่า "ชาวบ้าน" ที่ว่านี้จะเป็นคนกลุ่มไหน จะเป็นคนทั้งโลก, เฉพาะคนไทย, เฉพาะผู้หญิง หรือเฉพาะคนในกลุ่มอายุเดียวกับเราก็ได้

Tweet

ทำไมวิ่งตอนกลางคืนจึงรู้สึกเหนื่อยกว่าปกติ | 4 comments:

คอลัมน์ Newswire ของ RunnersWorld.com ได้สัมภาษณ์หัวหน้าทีมของงานวิจัยชิ้นหนึ่ง เพื่อเชื่อมโยงผลการวิจัยมาอธิบายปรากฏการณ์ที่นักวิ่งภาคกลางคืนส่วนใหญ่มักเป็นกัน นั่นคือ รู้สึกว่าวิ่งยากกว่าตอนกลางวัน

Tweet

race 29-30: Blossom(2) | 3 comments:

 race 29: ADIDAS King of The Road

กาปฏิทินสำหรับงานนี้ไว้นานแล้ว เพราะเป็นการวิ่งเพื่อฉลองครบรอบ 1 ปีที่ได้เจอกันของกลุ่มเพื่อนนักวิ่งจาก endomondo ชาวแก๊งซึ่ง ณ บัดนี้ซ้อมด้วยกันทุกวันเสาร์ ทำงานให้ชมรมด้วยกัน จนกลายมาเป็นเพื่อนสนิทอีกกลุ่มหนึ่งของชีวิต ขอบคุณการวิ่งที่ทำให้ได้มาพบเพื่อน(และพี่)ดีๆ มา ณ ที่นี้

ช่วงเวลา 2 อาทิตย์ก่อนแข่งเราได้ซ้อมเพียง 3 ครั้งเท่านั้นเพราะงานยุ่งมาก แต่ผลการแข่งขันที่พัทยาและความศรัทธาในโค้ชมันทำให้เราแบบ...ไม่ซ้อม...แต่กล้าฮึกเหิม 555+

หลังจากหนังรัก 7 ปีดี 7 หนออกฉายครั้งแรกวันที่ 26 กรกฎาคม งานนี้ก็ออกมารับกระแสพอดี ผลคือคนสมัครเต็มจำนวนทุกระยะ ทั้งหมดประมาณ 6 พันคน!! น่าเสียดายที่ ADIDAS ไม่สามารถใช้โอกาสนี้สร้างความประทับใจแรกให้กับนักวิ่งที่กำลังตื่นตาตื่นใจกับโลกใบใหม่ที่ไม่มีใครอยากเดินใบนี้ได้ เพราะปีนี้เกิดเปลี่ยนใจใช้ organizer ที่ไม่เคยจัดงานวิ่งมาก่อน(จัดแต่งานประเภทอื่น) ทำให้เกิดข้อผิดพลาดมากมาย ที่ไม่บ่นไม่ได้คือ น้ำขาด ระยะทาง 16.3 กม. เราได้ดื่มน้ำแบบปกติเพียง 2 จุดเท่านั้น อีกหนึ่งจุดหลังกลับตัวไม่มีแก้ว ให้นักวิ่งที่มั่นใจในภูมิต้านทานไวรัสยกเหยือกซดเอาเอง(เราเป็นหนึ่งในนั้น) ส่วนจุดที่เหลือมีแต่โต๊ะเปล่าๆ โชคดีที่ปล่อยตัวเช้ากว่างานทั่วไป อากาศยังเย็นทำให้ไม่กระหายน้ำมากนัก

อย่างไรก็ตาม มีเรื่องที่ไม่ชมไม่ได้เช่นกัน นั่นคือเส้นทางวิ่งดีมาก ปิดถนนและสะพานสาทรครึ่งหนึ่งให้วิ่งแบบสบายๆ จุดที่ต้องข้ามแยกก็กักรถได้ดี ไม่ต้องรอไฟแดงแบบงานปีที่แล้ว บวกกับพื้นถนนที่ดี ภูมิประเทศที่ส่วนมากเป็นทางราบ มีสะพานที่ไม่ชันมาก เราจึงทำความเร็วได้อย่างน่าพอใจใน 12 กม.แรก...แล้วทำไมจึงไม่พอใจทั้ง 16 กม.ล่ะ ?...เรื่องมันก็มีอยู่ว่า...

Tweet

race 27-28 : Blossom(1) | 4 comments:

race 27: งานวิ่งเครือข่ายครอบครัว
หลังจากกลับสู่ถนนสายนักสู้อีกครั้ง เชื่อมั่นในตัวเองอีกครั้ง อะไรๆก็เริ่มดีขึ้น แม้ว่าเวลา 10K ยังกลับคืนฟอร์มไปสู่สถิติเดิมที่เคยทำไว้เมื่อครึ่งปีที่แล้วไม่ได้ แต่ก็มีพัฒนาการ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือฉันทะ เมื่ออยากเก่งก็ทำให้ขยันซ้อม ขณะอยู่ในสนามแข่งก็พยายามทำเวลาให้ดีที่สุด ไม่ปล่อยให้ความคิดประเภท "ผ่อนหน่อยก็ได้ ไม่มีใครบังคับให้วิ่งเร็วซักหน่อย" หรือ "วิ่งยังไงก็ไม่ติดถ้วยอยู่แล้ว จะรีบไปทำไม" หรือ "วันนี้ขอวิ่งเร็วทำ new PB 5K พอ ที่เหลือชิวๆดีกว่า เหนื่อยวุ้ย" ที่มักแว้บเข้ามาในสมองเป็น infinite series มาทำให้ไขว้เขว

อีกประการที่ทำให้วิ่งได้ดีคือความคุ้นเคยกับสนามและการสำรวจเส้นทางก่อนแข่ง การที่ต้องวิ่งทั้งๆที่ไม่รู้ว่าอะไรรออยู่ข้างหน้าอาจทำให้ท้อแท้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสนามที่มีการสับขาหลอก ให้วิ่งไปเกือบถึงเส้นชัยแต่แล้วกลับให้เลี้ยวหนีไปอีกทางแบบสนามกระทรวงสาธารณสุขนี้  คนที่คิดว่าใกล้ถึงแล้วก็จะใส่หมดแม้ก แต่พอรู้ความจริงว่าต้องวิ่งอีก 2 กม. อาจถอดใจหรือยางแตกไปแล้วก็ได้ นี่เป็นความสำคัญของการสำรวจเส้นทาง ซึ่งนักวิ่งประเภทที่ให้ความสำคัญกับสถิติพึงกระทำ ถ้าไปดูสถานที่จริงไม่ได้ก็ควรดูจากแผนที่ตามโบรชัวร์ หรือจะให้ดีกว่านั้นก็ดูจาก google map จะได้ปักหมุดแต่ละกิโลเมตรไว้ในใจล่วงหน้า และวางแผนวิ่งให้สอดคล้องกับพื้นที่

Tweet

SIGNS | 16 comments:

เคยดูหนังของพี่มาโนชเรื่อง signs กันมั้ยคะ หนังที่หลายคนเซ็งเพราะนึกว่าเป็นเรื่องของเอเลี่ยนบุกโลกแบบ ID4 อีกหลายคนเซ็งเพราะคิดว่าจะหักมุมแบบ The Sixth Sense... ไม่ค่ะ มันเป็นหนังสร้างแรงบันดาลใจที่ห่มทับด้วยหน้าหนังลึกลับสยองขวัญ เป็นหนึ่งในทำเนียบหนังในดวงใจตลอดกาลของเราเลยทีเดียว

ความบังเอิญมีจริงหรือในโลกนี้ โดยเฉพาะสิ่งที่เราเรียกว่า"โชค"... ใช่หรือไม่ ว่ามันคือผลผลิตของทุกการกระทำและทุกความคิดทั้งในอดีตและปัจจุบันของเราบวกกับการเตรียมตัวให้คู่ควรที่จะได้รับโชคนั้น
..........................

Tweet

รีวิวนาฬิกา GPS สำหรับนักวิ่ง GARMIN FR110 (ภาค 2) | 18 comments:

จริงๆอยากตั้งชื่อโพสต์ให้หวือหวากว่านี้ แต่เกรงว่าเวลา search ด้วย search engine แล้วจะหาไม่เจอ เสียดาย อยากให้ได้อ่านกันเยอะๆ เพราะรีวิวนาฬิกาสำหรับนักวิ่งที่เป็นภาษาไทยช่างหายากเสียเหลือเกิน (ไม่นับรีวิวแบบไม่ได้ใช้เองกับมือนะ)

ที่นำ FR110 กลับมารีวิวอีกครั้ง ก็เพราะอยากบันทึกเป็นอนุสรณ์แด่เธอ เจ้าการ์มินน้อยกลอยใจ เนื่องจากสายของเธอได้ขาดลงแล้วอย่างสงบ ในวันที่ 5 กันยายน ศิริรวมอายุได้ 1 ปี 7 เดือนครึ่ง วิ่งเป็นเพื่อนเรามาทั้งหมด 2,616 กม. ...เพียงแค่สายขาด แต่เราอาจจะยกเธอขึ้นหิ้ง เนื่องจากสายของ FR110 ไม่เหมือนของนาฬิกาปกติ มันเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับตัวเรือน ไม่มีรอยต่อ ดังนั้นเมื่อขาดแล้วจึงไม่สามารถหาสายใหม่มาต่อเข้าที่ joint นั้น ทำได้อย่างเดียวคือเอากาวแปะ ซึ่งไม่เวิร์คแน่เพราะจุดที่ขาดต้องรับแรงดึงทุกครั้งที่มีการใส่เข้าถอดออก เราพิ'นาแล้วว่า หาเพื่อนใหม่คู่กายง่ายกว่า ส่วนเจ้าหล่อน จงเข้าไปอยู่ใน Hall of Fame ให้ลูกให้หลานได้ดูสืบไปเถิด

Tweet

สาส์นแด่นักวิ่งหน้าใหม่ | 3 comments:

ตั้งแต่หนังเรื่อง รัก 7 ปี ดี 7 หน ตอน 42.195 ออกฉาย เพื่อนนักวิ่งทุกคนต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า สนามซ้อมของแต่ละคนมีนักวิ่งหน้าแปลก เอ๊ย หน้าใหม่ เพิ่มขึ้นอย่างผิดหูผิดตา สอดคล้องกับสถิติผู้เข้าชม blog ของเราซึ่งเพิ่มพรวดพราดจากวันละ 40-50 ครั้ง (จุ๋มจิ๋มอย่างยิ่ง น่าอายจัง แหะๆ)  เป็นประมาณวันละ 100 ครั้งต่อเนื่องยาวนานเป็นเดือน นับจากวันแรกที่หนังออกฉายอย่างเป็นทางการ

นอกจากนี้ งานวิ่งเกร๋ๆในเมืองอย่าง ADIDAS King of the Road ที่จัดในเดือนกรกฎาคม ขณะที่กระแสแรงสุดๆ ยังเกิดปรากฏการณ์คนสมัครเต็มจำนวนจนหลายคนต้องอกหักเพราะโดนมั่วเอาชิปไปขายคนอื่น  อีกทั้งน้ำก็ขาด เพราะคลื่นมหาชนนักวิ่งล้นหลามเกินระบบจะรองรับ ในงานอินเตอร์ต่อๆมาเช่น Bangkok Post Minimarathon หรือ TMB Park Run ก็ได้อานิสงส์จากกระแสนี้ไม่ต่างกัน

ข้อสังเกตทั้งสองประการนี้ (นั่นคือคนออกมาหัดวิ่งมากขึ้น และออกมาร่วมงานวิ่งมากขึ้น) ทำให้เราสรุปได้ว่า กระแสจากหนังปลุกให้คนออกมาเริ่มต้นหัดวิ่งเพื่อลงแข่งขันมาราธอนในท้ายที่สุด แบบเดียวกับที่"หล่อน"ทำนั่นเอง (แต่อาจไม่มีเทรนเนอร์ที่ยิ้มกระชากใจเท่านิชคุณเท่านั้น)

Tweet

race 26: back on track | 6 comments:

วิ่งผลัด 2:30 ชม. Ultra Marathon สวนพฤกษ์ 2012

เป้าหมายที่ชัดเจน ท้าทายแต่เป็นไปได้ และความต้องการที่จะบรรลุเป้าหมายนั้นอย่างไม่มีอะไรมาเทียบเทียม (กำลังพยายามอธิบายคำภาษาอังกฤษว่า No compromise) สองสิ่งนี้เราบอกแก่เพื่อนนักวิ่งหน้าใหม่หลายๆคนที่กำลังฝึกเพื่อเพิ่มระยะทางขึ้นสู่ระดับมินิมาราธอนหรือฝึกเพื่อสถิติใหม่อยู่เสมอ เพื่อเป็นคาถาสำหรับก้าวข้ามอาการท้อแท้ หรือหมดไฟในการวิ่ง นอนนิ่งจมปลัก ไม่ได้จำใครมาแต่เป็นประสบการณ์ตรงที่พบและผ่านมาแล้วหลายครั้งหลายหนในระยะเวลาเกือบ 2 ปีของชีวิตการเป็นนักวิ่งของเรา

Tweet

ชงเองกินเอง 4: มายองเนสโฮมเมดสูตรไม่หวานและทาทาร์ซอส | No comments:

อาหารก่อนวันวิ่งแน่นอนว่าต้องเน้นคาร์โบไฮเดรต แต่ก็ต้องมีโปรตีนและผักผลไม้ร่วมด้วย โปรตีนที่เหมาะสำหรับนักวิ่งควรเป็นเนื้อสัตว์ที่ย่อยง่าย เพื่อไม่ให้หลงเหลืออยู่ในท้องตอนวิ่ง ส่วนรสชาติก็ควรเป็นอาหารรสไม่จัด ป้องกันอาการเสาะท้อง แสบท้อง (ข้าพเจ้าชอบลืมตัว กินของแซ่บๆตอนเย็นวันเสาร์เป็นประจำ กินเสร็จแล้วเพิ่งคิดออก อยากเขกหัวตัวเองอยู่บ่อยครั้ง) ตัวเลือกที่เหมาะสมจึงเป็นปลาและสลัด

แต่น้ำสลัดที่ขายในตลาดเมืองไทยมันช่างหวานแสบทรวงเหลือเกิน นักวิ่งคนนี้ไม่อยากอ้วนฮ่ะ จึงลงมือทำมายองเนสเองซะเลย สูตรนี้ เป็นสูตรที่ใช้ในโรงแรม คุณภาพวัตถุดิบอาจสู้ไม่ได้ แต่รสชาติได้รับการ approve จากอดีตเชฟที่เป็นคุณอาของเราเรียบร้อยแล้วค่ะ

Tweet