Tuesday, January 1, 2013
Blogger พบประชาชน: ปฐมบทแห่งการเขียนบล็อก | 9 comments:
บันทึกไว้ ในวันที่บรรลุเป้าหมาย 100 pageview ต่อวัน หรือ 3,000 pageview ต่อเดือน แม้ไม่ใช่เป้าหมายยิ่งใหญ่อะไรเลย เมื่อเทียบกับ blog ดังๆที่ pageview เดือนละเป็นหมื่นเป็นแสน แต่ก็ทำให้ปลื้มใจ เมื่อเห็นว่า ตัวเองมาได้ไกลจากจุดเริ่มต้นมากแค่ไหน
จุดเริ่มต้น... เมื่อนึกถึงคำนี้ จึงอยากเล่าที่มาของการเขียนบล็อกเพื่อประกอบหลักไมล์ 3,000 page view (ที่สอดคล้องกับระยะทางวิ่ง ที่สะสมได้ 3,000 กม. ในเวลาใกล้เคียงกันโดยบังเอิญ) แม้ไม่มีใครอยากรู้ แต่ก็จะเล่า 555+
Sunday, December 30, 2012
race 31: ขอชิวบ้างอะไรบ้าง (1) | 4 comments:
สิ่งนึงที่อดีตทีมชาติ เจ้าของเหรียญทองแดงวิ่งมาราธอน ซีเกมส์มักบอกกับเราเสมอก็คือ เป็นนักกีฬาจะต้องมีสปิริต สิ่งหนึ่งที่แสดงถึงสปิริตนักกีฬาก็คือ ในทุกการแข่งขัน เราจะต้องทำให้สุดความสามารถ เพื่อให้เกียรติผู้จัดงานและคู่แข่ง จะต้องไม่มีคำแก้ตัวหลังจากพ่ายแพ้ว่า ออมแรงหรือมาวิ่งเล่นๆ ดังนั้น ในช่วงเวลา 1 ปี 3 เดือนที่ได้รู้จักโค้ช เราจึงไม่เคยได้สัมผัสความรู้สึก "วิ่งสบายๆ" เลยสักครั้งเดียว แม้แต่ในช่วงที่อ่อนซ้อม แต่ได้กำหนดตารางแข่งไว้แล้ว เมื่อปรารภกับโค้ชว่ารายการนี้หนูขอวิ่งสนุกๆชมวิวได้มั้ย โค้ชก็ยังยืนยันคำเดิมว่า "เมื่่่อเสียตังค์สมัครแล้วก็ต้องวิ่งให้เต็มที่" ถึงไม่ชนะคนอื่น ก็ต้องชนะตัวเอง
Thursday, December 27, 2012
อาหารว่างสำหรับนักวิ่ง | 11 comments:
ช่วงเวลาบ่ายแก่ๆ ที่อาหารมื้อเย็นยังอยู่อีกยาวไกล การหาของว่างมาถมท้องที่เริ่มส่งเสียงประท้วงถือเป็นเรื่องประเสริฐนักแล
นักวิ่งทั่วไปมักใส่ใจควบคุมน้ำหนัก การได้กินอาหารมื้อเล็กๆทุกๆ 3-4 ชั่วโมง จะช่วยควบคุมความอยากกิน ไม่ให้พุ่งปรู๊ดปร๊าดจนสวาปามมื้อใดมื้อหนึ่งหนักเกินปกติ นอกจากนี้การได้กินอาหารว่างก่ิอนวิ่งและหลังวิ่ง ยังช่วยให้นักวิ่งมีพลังงานเพียงพอที่จะวิ่งและชดเชยส่วนที่สูญเสียไปกับการวิ่งได้ด้วย
อย่างไรก็ตาม เราควรเลือกอาหารว่างที่มีประโยชน์ ไม่ใช่จังค์ฟู้ดหรือขนมถุงๆ หลักการคือให้พยายามเลือกอาหารที่ไม่ผ่าน หรือผ่านกระบวนการน้อยที่สุด ตัวอย่างต่อไปนี้คืออาหารว่างที่คัดมาแล้วว่าเหมาะสม โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับนักวิ่ง
Tuesday, December 18, 2012
3,000 กิโลเมตรแล้วจ้า | 7 comments:
ไม่รู้ว่าด้วยเหตุบังเอิญ หรือว่ามันคือ natural frequency ของข้าพเจ้า แต่ช่วงเวลาจาก 2,000 ถึง 3,000 กม. ช่างใกล้เคียงกับช่วงเวลาจาก 1,000 ถึง 2,000 กม. อย่างเหลือเชื่อ นั่นคืือประมาณ 7 เดือนแก่ๆ
ที่น่าแปลกใจก็เพราะเราไม่เคยกะเกณฑ์ว่าตัวเองต้องวิ่งให้ได้ระยะทางเท่าไหร่ใน 1 เดือน ได้แต่วิ่งไปแบบไร้กระบวนท่า มากน้อยถี่ห่างขึ้นอยู่กับอารมณ์ แรงบันดาลใจ การงานและอื่นๆ อย่างไรก็ตาม ด้วยความถี่ธรรมชาติประมาณ 4.35 กม./วัน ทำให้วันนี้ (17 ธันวาคม 2555) เราได้ฉลองสหัสกิโลเมตร อีกคราเป็นรอบที่ 3 แล้ว เย่ๆๆ
สรุประยะทางวิ่งแต่ละเดือนจาก 2,000 กม. ถึง 3,000 กม. ได้ดังกราฟด้านล่าง และที่จะเล่าต่อไปคือเหตุการณ์เบื้องหลังกราฟเหล่านี้
Thursday, November 29, 2012
สูตรวิ่งบนสายพานเพื่อรักษาความฟิต โดย Jeff Galloway | No comments:
มันก็ต้องมีบ้างที่นักวิ่งถนนมีเหตุสุดวิสัยทำให้ไม่สามารถออกไปวิ่งกลางแจ้งได้ ไม่ว่าจะเป็นเลิกงานดึก สถานที่ไม่เอื้ออำนวย หนาวเกินไป ร้อนเกินไป ฝนตก (อันสุดท้ายนี่ จริงๆแล้ววิ่งได้ไม่มีปัญหา ตามที่พี่กล้วยเคยบอกไว้) แทนที่จะนั่งเซ็งอยู่เฉยๆ เราขอแนะนำท่านให้ไปที่เครื่องวิ่งสายพาน (ถ้าหาได้อะนะ) แล้วใช้มันซะ
Jeff Galloway เจ้าของสูตรฝึกวิ่งมาราธอนที่ "เขา" และ "หล่อน"ใช้ ในหนังเรื่อง 42.195 ได้บอกไว้ว่า เครื่องวิ่งสายพานช่วยรักษาความฟิตได้ แต่ไม่ควรวิ่งเหมือนเดิมทุกครั้ง เพราะนอกจากจะน่าเบื่อแล้ว ยังทำให้ศักยภาพไม่ถูกพัฒนาเท่าที่ควรจะเป็นอีกด้วย
เพื่อการนี้ Jeff จึงได้แนะนำการวิ่งบนสายพาน 4 รูปแบบที่แตกต่างกัน ให้นักวิ่งถนนผู้อาภัพ ได้สลับใช้ตามอัธยาศัย เพื่อรักษาความฟิตให้คงอยู่สืบไป จนกว่าเหตุสุดวิสัยจะสิ้นสุดลง
Sunday, November 25, 2012
update จาก endomondo | 4 comments:
ในฐานะที่ใช้ endomondo เก็บสถิติการวิ่งมาฟรีๆเกือบ 2 ปี ในวันนี้เมื่อ endo เริ่ม offer premium member (หรือพูดง่ายๆว่า เก็บตังค์ในกรณีที่ต้องการใช้ feature เทพๆ) เราจึงขอตอบแทนน้ำใจของทีมงาน ด้วยการช่วยขายของ เอ๊ย ช่วยแนะนำสิ่งที่คุณจะได้ เมื่ออัพเกรดเป็น premium member แล้ว
แน่นอนว่า คุณยังสามารถใช้ endomondo เป็น running logbook แบบฟรีได้ เพียงแต่ถูกจำกัดการใช้ feature บางอย่าง ซึ่งผู้ใช้ที่ต้องการเพียงแค่หาที่เก็บสถิติการวิ่งแบบเป็นระบบ สืบค้นง่าย จะไม่ได้รับผลกระทบใดๆ แต่ถ้าคุณยอมจ่ายตังค์ 19.99 USD ต่อปีเพื่ออัพเกรดเป็น premium member สิ่งที่คุณจะได้รับเพิ่มเติมก็หวือหวา น่าสนุกในสายตาข้าพเจ้าซึ่งเป็น serious runner ยิ่งนัก
1) Peer Benchmark
ฟีเจอร์นี้เราชอบที่สุด เป็นการเปรียบเทียบให้เห็นว่า Personal Best ของเราในการแข่งขันระยะต่างๆ เทียบกับชาวบ้าน อยู่ที่เปอร์เซนไทล์เท่าไหร่ โดยสามารถเลือกได้ว่า "ชาวบ้าน" ที่ว่านี้จะเป็นคนกลุ่มไหน จะเป็นคนทั้งโลก, เฉพาะคนไทย, เฉพาะผู้หญิง หรือเฉพาะคนในกลุ่มอายุเดียวกับเราก็ได้
แน่นอนว่า คุณยังสามารถใช้ endomondo เป็น running logbook แบบฟรีได้ เพียงแต่ถูกจำกัดการใช้ feature บางอย่าง ซึ่งผู้ใช้ที่ต้องการเพียงแค่หาที่เก็บสถิติการวิ่งแบบเป็นระบบ สืบค้นง่าย จะไม่ได้รับผลกระทบใดๆ แต่ถ้าคุณยอมจ่ายตังค์ 19.99 USD ต่อปีเพื่ออัพเกรดเป็น premium member สิ่งที่คุณจะได้รับเพิ่มเติมก็หวือหวา น่าสนุกในสายตาข้าพเจ้าซึ่งเป็น serious runner ยิ่งนัก
1) Peer Benchmark
ฟีเจอร์นี้เราชอบที่สุด เป็นการเปรียบเทียบให้เห็นว่า Personal Best ของเราในการแข่งขันระยะต่างๆ เทียบกับชาวบ้าน อยู่ที่เปอร์เซนไทล์เท่าไหร่ โดยสามารถเลือกได้ว่า "ชาวบ้าน" ที่ว่านี้จะเป็นคนกลุ่มไหน จะเป็นคนทั้งโลก, เฉพาะคนไทย, เฉพาะผู้หญิง หรือเฉพาะคนในกลุ่มอายุเดียวกับเราก็ได้
Wednesday, October 24, 2012
ทำไมวิ่งตอนกลางคืนจึงรู้สึกเหนื่อยกว่าปกติ | 4 comments:
คอลัมน์ Newswire ของ RunnersWorld.com ได้สัมภาษณ์หัวหน้าทีมของงานวิจัยชิ้นหนึ่ง เพื่อเชื่อมโยงผลการวิจัยมาอธิบายปรากฏการณ์ที่นักวิ่งภาคกลางคืนส่วนใหญ่มักเป็นกัน นั่นคือ รู้สึกว่าวิ่งยากกว่าตอนกลางวัน
Thursday, October 18, 2012
race 29-30: Blossom(2) | 3 comments:
race 29: ADIDAS King of The Road
กาปฏิทินสำหรับงานนี้ไว้นานแล้ว เพราะเป็นการวิ่งเพื่อฉลองครบรอบ 1 ปีที่ได้เจอกันของกลุ่มเพื่อนนักวิ่งจาก endomondo ชาวแก๊งซึ่ง ณ บัดนี้ซ้อมด้วยกันทุกวันเสาร์ ทำงานให้ชมรมด้วยกัน จนกลายมาเป็นเพื่อนสนิทอีกกลุ่มหนึ่งของชีวิต ขอบคุณการวิ่งที่ทำให้ได้มาพบเพื่อน(และพี่)ดีๆ มา ณ ที่นี้
กาปฏิทินสำหรับงานนี้ไว้นานแล้ว เพราะเป็นการวิ่งเพื่อฉลองครบรอบ 1 ปีที่ได้เจอกันของกลุ่มเพื่อนนักวิ่งจาก endomondo ชาวแก๊งซึ่ง ณ บัดนี้ซ้อมด้วยกันทุกวันเสาร์ ทำงานให้ชมรมด้วยกัน จนกลายมาเป็นเพื่อนสนิทอีกกลุ่มหนึ่งของชีวิต ขอบคุณการวิ่งที่ทำให้ได้มาพบเพื่อน(และพี่)ดีๆ มา ณ ที่นี้
ช่วงเวลา 2 อาทิตย์ก่อนแข่งเราได้ซ้อมเพียง 3 ครั้งเท่านั้นเพราะงานยุ่งมาก แต่ผลการแข่งขันที่พัทยาและความศรัทธาในโค้ชมันทำให้เราแบบ...ไม่ซ้อม...แต่กล้าฮึกเหิม 555+
หลังจากหนังรัก 7 ปีดี 7 หนออกฉายครั้งแรกวันที่ 26 กรกฎาคม งานนี้ก็ออกมารับกระแสพอดี ผลคือคนสมัครเต็มจำนวนทุกระยะ ทั้งหมดประมาณ 6 พันคน!! น่าเสียดายที่ ADIDAS ไม่สามารถใช้โอกาสนี้สร้างความประทับใจแรกให้กับนักวิ่งที่กำลังตื่นตาตื่นใจกับโลกใบใหม่ที่ไม่มีใครอยากเดินใบนี้ได้ เพราะปีนี้เกิดเปลี่ยนใจใช้ organizer ที่ไม่เคยจัดงานวิ่งมาก่อน(จัดแต่งานประเภทอื่น) ทำให้เกิดข้อผิดพลาดมากมาย ที่ไม่บ่นไม่ได้คือ น้ำขาด ระยะทาง 16.3 กม. เราได้ดื่มน้ำแบบปกติเพียง 2 จุดเท่านั้น อีกหนึ่งจุดหลังกลับตัวไม่มีแก้ว ให้นักวิ่งที่มั่นใจในภูมิต้านทานไวรัสยกเหยือกซดเอาเอง(เราเป็นหนึ่งในนั้น) ส่วนจุดที่เหลือมีแต่โต๊ะเปล่าๆ โชคดีที่ปล่อยตัวเช้ากว่างานทั่วไป อากาศยังเย็นทำให้ไม่กระหายน้ำมากนัก
อย่างไรก็ตาม มีเรื่องที่ไม่ชมไม่ได้เช่นกัน นั่นคือเส้นทางวิ่งดีมาก ปิดถนนและสะพานสาทรครึ่งหนึ่งให้วิ่งแบบสบายๆ จุดที่ต้องข้ามแยกก็กักรถได้ดี ไม่ต้องรอไฟแดงแบบงานปีที่แล้ว บวกกับพื้นถนนที่ดี ภูมิประเทศที่ส่วนมากเป็นทางราบ มีสะพานที่ไม่ชันมาก เราจึงทำความเร็วได้อย่างน่าพอใจใน 12 กม.แรก...แล้วทำไมจึงไม่พอใจทั้ง 16 กม.ล่ะ ?...เรื่องมันก็มีอยู่ว่า...
Monday, October 8, 2012
race 27-28 : Blossom(1) | 4 comments:
race 27: งานวิ่งเครือข่ายครอบครัว
หลังจากกลับสู่ถนนสายนักสู้อีกครั้ง เชื่อมั่นในตัวเองอีกครั้ง อะไรๆก็เริ่มดีขึ้น แม้ว่าเวลา 10K ยังกลับคืนฟอร์มไปสู่สถิติเดิมที่เคยทำไว้เมื่อครึ่งปีที่แล้วไม่ได้ แต่ก็มีพัฒนาการ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือฉันทะ เมื่ออยากเก่งก็ทำให้ขยันซ้อม ขณะอยู่ในสนามแข่งก็พยายามทำเวลาให้ดีที่สุด ไม่ปล่อยให้ความคิดประเภท "ผ่อนหน่อยก็ได้ ไม่มีใครบังคับให้วิ่งเร็วซักหน่อย" หรือ "วิ่งยังไงก็ไม่ติดถ้วยอยู่แล้ว จะรีบไปทำไม" หรือ "วันนี้ขอวิ่งเร็วทำ new PB 5K พอ ที่เหลือชิวๆดีกว่า เหนื่อยวุ้ย" ที่มักแว้บเข้ามาในสมองเป็น infinite series มาทำให้ไขว้เขว
อีกประการที่ทำให้วิ่งได้ดีคือความคุ้นเคยกับสนามและการสำรวจเส้นทางก่อนแข่ง การที่ต้องวิ่งทั้งๆที่ไม่รู้ว่าอะไรรออยู่ข้างหน้าอาจทำให้ท้อแท้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสนามที่มีการสับขาหลอก ให้วิ่งไปเกือบถึงเส้นชัยแต่แล้วกลับให้เลี้ยวหนีไปอีกทางแบบสนามกระทรวงสาธารณสุขนี้ คนที่คิดว่าใกล้ถึงแล้วก็จะใส่หมดแม้ก แต่พอรู้ความจริงว่าต้องวิ่งอีก 2 กม. อาจถอดใจหรือยางแตกไปแล้วก็ได้ นี่เป็นความสำคัญของการสำรวจเส้นทาง ซึ่งนักวิ่งประเภทที่ให้ความสำคัญกับสถิติพึงกระทำ ถ้าไปดูสถานที่จริงไม่ได้ก็ควรดูจากแผนที่ตามโบรชัวร์ หรือจะให้ดีกว่านั้นก็ดูจาก google map จะได้ปักหมุดแต่ละกิโลเมตรไว้ในใจล่วงหน้า และวางแผนวิ่งให้สอดคล้องกับพื้นที่
หลังจากกลับสู่ถนนสายนักสู้อีกครั้ง เชื่อมั่นในตัวเองอีกครั้ง อะไรๆก็เริ่มดีขึ้น แม้ว่าเวลา 10K ยังกลับคืนฟอร์มไปสู่สถิติเดิมที่เคยทำไว้เมื่อครึ่งปีที่แล้วไม่ได้ แต่ก็มีพัฒนาการ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือฉันทะ เมื่ออยากเก่งก็ทำให้ขยันซ้อม ขณะอยู่ในสนามแข่งก็พยายามทำเวลาให้ดีที่สุด ไม่ปล่อยให้ความคิดประเภท "ผ่อนหน่อยก็ได้ ไม่มีใครบังคับให้วิ่งเร็วซักหน่อย" หรือ "วิ่งยังไงก็ไม่ติดถ้วยอยู่แล้ว จะรีบไปทำไม" หรือ "วันนี้ขอวิ่งเร็วทำ new PB 5K พอ ที่เหลือชิวๆดีกว่า เหนื่อยวุ้ย" ที่มักแว้บเข้ามาในสมองเป็น infinite series มาทำให้ไขว้เขว
อีกประการที่ทำให้วิ่งได้ดีคือความคุ้นเคยกับสนามและการสำรวจเส้นทางก่อนแข่ง การที่ต้องวิ่งทั้งๆที่ไม่รู้ว่าอะไรรออยู่ข้างหน้าอาจทำให้ท้อแท้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสนามที่มีการสับขาหลอก ให้วิ่งไปเกือบถึงเส้นชัยแต่แล้วกลับให้เลี้ยวหนีไปอีกทางแบบสนามกระทรวงสาธารณสุขนี้ คนที่คิดว่าใกล้ถึงแล้วก็จะใส่หมดแม้ก แต่พอรู้ความจริงว่าต้องวิ่งอีก 2 กม. อาจถอดใจหรือยางแตกไปแล้วก็ได้ นี่เป็นความสำคัญของการสำรวจเส้นทาง ซึ่งนักวิ่งประเภทที่ให้ความสำคัญกับสถิติพึงกระทำ ถ้าไปดูสถานที่จริงไม่ได้ก็ควรดูจากแผนที่ตามโบรชัวร์ หรือจะให้ดีกว่านั้นก็ดูจาก google map จะได้ปักหมุดแต่ละกิโลเมตรไว้ในใจล่วงหน้า และวางแผนวิ่งให้สอดคล้องกับพื้นที่
Friday, October 5, 2012
SIGNS | 16 comments:
เคยดูหนังของพี่มาโนชเรื่อง signs กันมั้ยคะ หนังที่หลายคนเซ็งเพราะนึกว่าเป็นเรื่องของเอเลี่ยนบุกโลกแบบ ID4 อีกหลายคนเซ็งเพราะคิดว่าจะหักมุมแบบ The Sixth Sense... ไม่ค่ะ มันเป็นหนังสร้างแรงบันดาลใจที่ห่มทับด้วยหน้าหนังลึกลับสยองขวัญ เป็นหนึ่งในทำเนียบหนังในดวงใจตลอดกาลของเราเลยทีเดียว
ความบังเอิญมีจริงหรือในโลกนี้ โดยเฉพาะสิ่งที่เราเรียกว่า"โชค"... ใช่หรือไม่ ว่ามันคือผลผลิตของทุกการกระทำและทุกความคิดทั้งในอดีตและปัจจุบันของเราบวกกับการเตรียมตัวให้คู่ควรที่จะได้รับโชคนั้น
..........................
..........................
Subscribe to:
Posts (Atom)







