คอลัมน์ Newswire ของ RunnersWorld.com ได้สัมภาษณ์หัวหน้าทีมของงานวิจัยชิ้นหนึ่ง เพื่อเชื่อมโยงผลการวิจัยมาอธิบายปรากฏการณ์ที่นักวิ่งภาคกลางคืนส่วนใหญ่มักเป็นกัน นั่นคือ รู้สึกว่าวิ่งยากกว่าตอนกลางวัน
Wednesday, October 24, 2012
Thursday, October 18, 2012
race 29-30: Blossom(2) | 3 comments:
race 29: ADIDAS King of The Road
กาปฏิทินสำหรับงานนี้ไว้นานแล้ว เพราะเป็นการวิ่งเพื่อฉลองครบรอบ 1 ปีที่ได้เจอกันของกลุ่มเพื่อนนักวิ่งจาก endomondo ชาวแก๊งซึ่ง ณ บัดนี้ซ้อมด้วยกันทุกวันเสาร์ ทำงานให้ชมรมด้วยกัน จนกลายมาเป็นเพื่อนสนิทอีกกลุ่มหนึ่งของชีวิต ขอบคุณการวิ่งที่ทำให้ได้มาพบเพื่อน(และพี่)ดีๆ มา ณ ที่นี้
กาปฏิทินสำหรับงานนี้ไว้นานแล้ว เพราะเป็นการวิ่งเพื่อฉลองครบรอบ 1 ปีที่ได้เจอกันของกลุ่มเพื่อนนักวิ่งจาก endomondo ชาวแก๊งซึ่ง ณ บัดนี้ซ้อมด้วยกันทุกวันเสาร์ ทำงานให้ชมรมด้วยกัน จนกลายมาเป็นเพื่อนสนิทอีกกลุ่มหนึ่งของชีวิต ขอบคุณการวิ่งที่ทำให้ได้มาพบเพื่อน(และพี่)ดีๆ มา ณ ที่นี้
ช่วงเวลา 2 อาทิตย์ก่อนแข่งเราได้ซ้อมเพียง 3 ครั้งเท่านั้นเพราะงานยุ่งมาก แต่ผลการแข่งขันที่พัทยาและความศรัทธาในโค้ชมันทำให้เราแบบ...ไม่ซ้อม...แต่กล้าฮึกเหิม 555+
หลังจากหนังรัก 7 ปีดี 7 หนออกฉายครั้งแรกวันที่ 26 กรกฎาคม งานนี้ก็ออกมารับกระแสพอดี ผลคือคนสมัครเต็มจำนวนทุกระยะ ทั้งหมดประมาณ 6 พันคน!! น่าเสียดายที่ ADIDAS ไม่สามารถใช้โอกาสนี้สร้างความประทับใจแรกให้กับนักวิ่งที่กำลังตื่นตาตื่นใจกับโลกใบใหม่ที่ไม่มีใครอยากเดินใบนี้ได้ เพราะปีนี้เกิดเปลี่ยนใจใช้ organizer ที่ไม่เคยจัดงานวิ่งมาก่อน(จัดแต่งานประเภทอื่น) ทำให้เกิดข้อผิดพลาดมากมาย ที่ไม่บ่นไม่ได้คือ น้ำขาด ระยะทาง 16.3 กม. เราได้ดื่มน้ำแบบปกติเพียง 2 จุดเท่านั้น อีกหนึ่งจุดหลังกลับตัวไม่มีแก้ว ให้นักวิ่งที่มั่นใจในภูมิต้านทานไวรัสยกเหยือกซดเอาเอง(เราเป็นหนึ่งในนั้น) ส่วนจุดที่เหลือมีแต่โต๊ะเปล่าๆ โชคดีที่ปล่อยตัวเช้ากว่างานทั่วไป อากาศยังเย็นทำให้ไม่กระหายน้ำมากนัก
อย่างไรก็ตาม มีเรื่องที่ไม่ชมไม่ได้เช่นกัน นั่นคือเส้นทางวิ่งดีมาก ปิดถนนและสะพานสาทรครึ่งหนึ่งให้วิ่งแบบสบายๆ จุดที่ต้องข้ามแยกก็กักรถได้ดี ไม่ต้องรอไฟแดงแบบงานปีที่แล้ว บวกกับพื้นถนนที่ดี ภูมิประเทศที่ส่วนมากเป็นทางราบ มีสะพานที่ไม่ชันมาก เราจึงทำความเร็วได้อย่างน่าพอใจใน 12 กม.แรก...แล้วทำไมจึงไม่พอใจทั้ง 16 กม.ล่ะ ?...เรื่องมันก็มีอยู่ว่า...
Monday, October 8, 2012
race 27-28 : Blossom(1) | 4 comments:
race 27: งานวิ่งเครือข่ายครอบครัว
หลังจากกลับสู่ถนนสายนักสู้อีกครั้ง เชื่อมั่นในตัวเองอีกครั้ง อะไรๆก็เริ่มดีขึ้น แม้ว่าเวลา 10K ยังกลับคืนฟอร์มไปสู่สถิติเดิมที่เคยทำไว้เมื่อครึ่งปีที่แล้วไม่ได้ แต่ก็มีพัฒนาการ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือฉันทะ เมื่ออยากเก่งก็ทำให้ขยันซ้อม ขณะอยู่ในสนามแข่งก็พยายามทำเวลาให้ดีที่สุด ไม่ปล่อยให้ความคิดประเภท "ผ่อนหน่อยก็ได้ ไม่มีใครบังคับให้วิ่งเร็วซักหน่อย" หรือ "วิ่งยังไงก็ไม่ติดถ้วยอยู่แล้ว จะรีบไปทำไม" หรือ "วันนี้ขอวิ่งเร็วทำ new PB 5K พอ ที่เหลือชิวๆดีกว่า เหนื่อยวุ้ย" ที่มักแว้บเข้ามาในสมองเป็น infinite series มาทำให้ไขว้เขว
อีกประการที่ทำให้วิ่งได้ดีคือความคุ้นเคยกับสนามและการสำรวจเส้นทางก่อนแข่ง การที่ต้องวิ่งทั้งๆที่ไม่รู้ว่าอะไรรออยู่ข้างหน้าอาจทำให้ท้อแท้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสนามที่มีการสับขาหลอก ให้วิ่งไปเกือบถึงเส้นชัยแต่แล้วกลับให้เลี้ยวหนีไปอีกทางแบบสนามกระทรวงสาธารณสุขนี้ คนที่คิดว่าใกล้ถึงแล้วก็จะใส่หมดแม้ก แต่พอรู้ความจริงว่าต้องวิ่งอีก 2 กม. อาจถอดใจหรือยางแตกไปแล้วก็ได้ นี่เป็นความสำคัญของการสำรวจเส้นทาง ซึ่งนักวิ่งประเภทที่ให้ความสำคัญกับสถิติพึงกระทำ ถ้าไปดูสถานที่จริงไม่ได้ก็ควรดูจากแผนที่ตามโบรชัวร์ หรือจะให้ดีกว่านั้นก็ดูจาก google map จะได้ปักหมุดแต่ละกิโลเมตรไว้ในใจล่วงหน้า และวางแผนวิ่งให้สอดคล้องกับพื้นที่
หลังจากกลับสู่ถนนสายนักสู้อีกครั้ง เชื่อมั่นในตัวเองอีกครั้ง อะไรๆก็เริ่มดีขึ้น แม้ว่าเวลา 10K ยังกลับคืนฟอร์มไปสู่สถิติเดิมที่เคยทำไว้เมื่อครึ่งปีที่แล้วไม่ได้ แต่ก็มีพัฒนาการ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือฉันทะ เมื่ออยากเก่งก็ทำให้ขยันซ้อม ขณะอยู่ในสนามแข่งก็พยายามทำเวลาให้ดีที่สุด ไม่ปล่อยให้ความคิดประเภท "ผ่อนหน่อยก็ได้ ไม่มีใครบังคับให้วิ่งเร็วซักหน่อย" หรือ "วิ่งยังไงก็ไม่ติดถ้วยอยู่แล้ว จะรีบไปทำไม" หรือ "วันนี้ขอวิ่งเร็วทำ new PB 5K พอ ที่เหลือชิวๆดีกว่า เหนื่อยวุ้ย" ที่มักแว้บเข้ามาในสมองเป็น infinite series มาทำให้ไขว้เขว
อีกประการที่ทำให้วิ่งได้ดีคือความคุ้นเคยกับสนามและการสำรวจเส้นทางก่อนแข่ง การที่ต้องวิ่งทั้งๆที่ไม่รู้ว่าอะไรรออยู่ข้างหน้าอาจทำให้ท้อแท้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสนามที่มีการสับขาหลอก ให้วิ่งไปเกือบถึงเส้นชัยแต่แล้วกลับให้เลี้ยวหนีไปอีกทางแบบสนามกระทรวงสาธารณสุขนี้ คนที่คิดว่าใกล้ถึงแล้วก็จะใส่หมดแม้ก แต่พอรู้ความจริงว่าต้องวิ่งอีก 2 กม. อาจถอดใจหรือยางแตกไปแล้วก็ได้ นี่เป็นความสำคัญของการสำรวจเส้นทาง ซึ่งนักวิ่งประเภทที่ให้ความสำคัญกับสถิติพึงกระทำ ถ้าไปดูสถานที่จริงไม่ได้ก็ควรดูจากแผนที่ตามโบรชัวร์ หรือจะให้ดีกว่านั้นก็ดูจาก google map จะได้ปักหมุดแต่ละกิโลเมตรไว้ในใจล่วงหน้า และวางแผนวิ่งให้สอดคล้องกับพื้นที่
Friday, October 5, 2012
SIGNS | 16 comments:
เคยดูหนังของพี่มาโนชเรื่อง signs กันมั้ยคะ หนังที่หลายคนเซ็งเพราะนึกว่าเป็นเรื่องของเอเลี่ยนบุกโลกแบบ ID4 อีกหลายคนเซ็งเพราะคิดว่าจะหักมุมแบบ The Sixth Sense... ไม่ค่ะ มันเป็นหนังสร้างแรงบันดาลใจที่ห่มทับด้วยหน้าหนังลึกลับสยองขวัญ เป็นหนึ่งในทำเนียบหนังในดวงใจตลอดกาลของเราเลยทีเดียว
ความบังเอิญมีจริงหรือในโลกนี้ โดยเฉพาะสิ่งที่เราเรียกว่า"โชค"... ใช่หรือไม่ ว่ามันคือผลผลิตของทุกการกระทำและทุกความคิดทั้งในอดีตและปัจจุบันของเราบวกกับการเตรียมตัวให้คู่ควรที่จะได้รับโชคนั้น
..........................
..........................
Wednesday, September 19, 2012
รีวิวนาฬิกา GPS สำหรับนักวิ่ง GARMIN FR110 (ภาค 2) | 18 comments:
จริงๆอยากตั้งชื่อโพสต์ให้หวือหวากว่านี้ แต่เกรงว่าเวลา search ด้วย search engine แล้วจะหาไม่เจอ เสียดาย อยากให้ได้อ่านกันเยอะๆ เพราะรีวิวนาฬิกาสำหรับนักวิ่งที่เป็นภาษาไทยช่างหายากเสียเหลือเกิน (ไม่นับรีวิวแบบไม่ได้ใช้เองกับมือนะ)
ที่นำ FR110 กลับมารีวิวอีกครั้ง ก็เพราะอยากบันทึกเป็นอนุสรณ์แด่เธอ เจ้าการ์มินน้อยกลอยใจ เนื่องจากสายของเธอได้ขาดลงแล้วอย่างสงบ ในวันที่ 5 กันยายน ศิริรวมอายุได้ 1 ปี 7 เดือนครึ่ง วิ่งเป็นเพื่อนเรามาทั้งหมด 2,616 กม. ...เพียงแค่สายขาด แต่เราอาจจะยกเธอขึ้นหิ้ง เนื่องจากสายของ FR110 ไม่เหมือนของนาฬิกาปกติ มันเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับตัวเรือน ไม่มีรอยต่อ ดังนั้นเมื่อขาดแล้วจึงไม่สามารถหาสายใหม่มาต่อเข้าที่ joint นั้น ทำได้อย่างเดียวคือเอากาวแปะ ซึ่งไม่เวิร์คแน่เพราะจุดที่ขาดต้องรับแรงดึงทุกครั้งที่มีการใส่เข้าถอดออก เราพิ'นาแล้วว่า หาเพื่อนใหม่คู่กายง่ายกว่า ส่วนเจ้าหล่อน จงเข้าไปอยู่ใน Hall of Fame ให้ลูกให้หลานได้ดูสืบไปเถิด
Wednesday, September 12, 2012
สาส์นแด่นักวิ่งหน้าใหม่ | 3 comments:
ตั้งแต่หนังเรื่อง รัก 7 ปี ดี 7 หน ตอน 42.195 ออกฉาย เพื่อนนักวิ่งทุกคนต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า สนามซ้อมของแต่ละคนมีนักวิ่งหน้าแปลก เอ๊ย หน้าใหม่ เพิ่มขึ้นอย่างผิดหูผิดตา สอดคล้องกับสถิติผู้เข้าชม blog ของเราซึ่งเพิ่มพรวดพราดจากวันละ 40-50 ครั้ง (จุ๋มจิ๋มอย่างยิ่ง น่าอายจัง แหะๆ) เป็นประมาณวันละ 100 ครั้งต่อเนื่องยาวนานเป็นเดือน นับจากวันแรกที่หนังออกฉายอย่างเป็นทางการ
นอกจากนี้ งานวิ่งเกร๋ๆในเมืองอย่าง ADIDAS King of the Road ที่จัดในเดือนกรกฎาคม ขณะที่กระแสแรงสุดๆ ยังเกิดปรากฏการณ์คนสมัครเต็มจำนวนจนหลายคนต้องอกหักเพราะโดนมั่วเอาชิปไปขายคนอื่น อีกทั้งน้ำก็ขาด เพราะคลื่นมหาชนนักวิ่งล้นหลามเกินระบบจะรองรับ ในงานอินเตอร์ต่อๆมาเช่น Bangkok Post Minimarathon หรือ TMB Park Run ก็ได้อานิสงส์จากกระแสนี้ไม่ต่างกัน
ข้อสังเกตทั้งสองประการนี้ (นั่นคือคนออกมาหัดวิ่งมากขึ้น และออกมาร่วมงานวิ่งมากขึ้น) ทำให้เราสรุปได้ว่า กระแสจากหนังปลุกให้คนออกมาเริ่มต้นหัดวิ่งเพื่อลงแข่งขันมาราธอนในท้ายที่สุด แบบเดียวกับที่"หล่อน"ทำนั่นเอง (แต่อาจไม่มีเทรนเนอร์ที่ยิ้มกระชากใจเท่านิชคุณเท่านั้น)
Tuesday, August 7, 2012
race 26: back on track | 6 comments:
วิ่งผลัด 2:30 ชม. Ultra Marathon สวนพฤกษ์ 2012
เป้าหมายที่ชัดเจน ท้าทายแต่เป็นไปได้ และความต้องการที่จะบรรลุเป้าหมายนั้นอย่างไม่มีอะไรมาเทียบเทียม (กำลังพยายามอธิบายคำภาษาอังกฤษว่า No compromise) สองสิ่งนี้เราบอกแก่เพื่อนนักวิ่งหน้าใหม่หลายๆคนที่กำลังฝึกเพื่อเพิ่มระยะทางขึ้นสู่ระดับมินิมาราธอนหรือฝึกเพื่อสถิติใหม่อยู่เสมอ เพื่อเป็นคาถาสำหรับก้าวข้ามอาการท้อแท้ หรือหมดไฟในการวิ่ง นอนนิ่งจมปลัก ไม่ได้จำใครมาแต่เป็นประสบการณ์ตรงที่พบและผ่านมาแล้วหลายครั้งหลายหนในระยะเวลาเกือบ 2 ปีของชีวิตการเป็นนักวิ่งของเรา
Sunday, August 5, 2012
ชงเองกินเอง 4: มายองเนสโฮมเมดสูตรไม่หวานและทาทาร์ซอส | No comments:
อาหารก่อนวันวิ่งแน่นอนว่าต้องเน้นคาร์โบไฮเดรต แต่ก็ต้องมีโปรตีนและผักผลไม้ร่วมด้วย โปรตีนที่เหมาะสำหรับนักวิ่งควรเป็นเนื้อสัตว์ที่ย่อยง่าย เพื่อไม่ให้หลงเหลืออยู่ในท้องตอนวิ่ง ส่วนรสชาติก็ควรเป็นอาหารรสไม่จัด ป้องกันอาการเสาะท้อง แสบท้อง (ข้าพเจ้าชอบลืมตัว กินของแซ่บๆตอนเย็นวันเสาร์เป็นประจำ กินเสร็จแล้วเพิ่งคิดออก อยากเขกหัวตัวเองอยู่บ่อยครั้ง) ตัวเลือกที่เหมาะสมจึงเป็นปลาและสลัด
แต่น้ำสลัดที่ขายในตลาดเมืองไทยมันช่างหวานแสบทรวงเหลือเกิน นักวิ่งคนนี้ไม่อยากอ้วนฮ่ะ จึงลงมือทำมายองเนสเองซะเลย สูตรนี้ เป็นสูตรที่ใช้ในโรงแรม คุณภาพวัตถุดิบอาจสู้ไม่ได้ แต่รสชาติได้รับการ approve จากอดีตเชฟที่เป็นคุณอาของเราเรียบร้อยแล้วค่ะ
Monday, July 2, 2012
race 23-25 : วิ่งมินิไปงั้นๆ | No comments:
race 23 : Thailand International Half Marathon ครั้งที่ 1 (แต่ข้าพเจ้าลงมินิ)
เป็นไข้เพราะเล็บขบเลยไม่ได้ซ้อม แข่งทั้งป่วยๆนี่แหละ เป็นงานแรกที่พยายามใช้ท่าวิ่งที่เรียนมาจากโค้ช กิโลเมตรแรกเลยเร็วปรื๋อ ประกอบกับพยายามรอออกตัวที่แถวแรกๆ เลยได้เห็นบรรยากาศการวิ่งของแนวหน้า(และแถวสอง)ก็ครั้งนี้ เห็นน้องเบสอยู่ข้างหน้าแว็บๆ แล้วก็ค่อยห่างออกไปเรื่อยๆ ผ่านไปแค่ 2 กม. เราก็หมด ท่าดีแต่หัวใจแข็งแรงตามไม่ทัน ทำเวลาไม่ดีแต่ก็พอใจแล้วเมื่อเทียบกับสภาพร่างกาย เสียดายนิดหน่อย ถ้าใจสู้กว่านี้อาจติดถ้วย เพราะกลับมาดูวิดีโอแล้วข้าพเจ้าได้ที่ 6 ของกลุ่มอายุ T_T
10K = 58:03 นาที
เป็นไข้เพราะเล็บขบเลยไม่ได้ซ้อม แข่งทั้งป่วยๆนี่แหละ เป็นงานแรกที่พยายามใช้ท่าวิ่งที่เรียนมาจากโค้ช กิโลเมตรแรกเลยเร็วปรื๋อ ประกอบกับพยายามรอออกตัวที่แถวแรกๆ เลยได้เห็นบรรยากาศการวิ่งของแนวหน้า(และแถวสอง)ก็ครั้งนี้ เห็นน้องเบสอยู่ข้างหน้าแว็บๆ แล้วก็ค่อยห่างออกไปเรื่อยๆ ผ่านไปแค่ 2 กม. เราก็หมด ท่าดีแต่หัวใจแข็งแรงตามไม่ทัน ทำเวลาไม่ดีแต่ก็พอใจแล้วเมื่อเทียบกับสภาพร่างกาย เสียดายนิดหน่อย ถ้าใจสู้กว่านี้อาจติดถ้วย เพราะกลับมาดูวิดีโอแล้วข้าพเจ้าได้ที่ 6 ของกลุ่มอายุ T_T
10K = 58:03 นาที
Sunday, June 24, 2012
ชงเองกินเอง 3: สปาเกตตี้โบโลเนส | 2 comments:
ทำไมข้าพเจ้าทำแต่พาสต้าหว่า 555+ จริงๆก็ทำกินเองหลากหลายนะ แต่อาหารที่จะนำเสนอแก่นักวิ่งจะมีอะไรเหมาะไปกว่าพาสต้าอีกเล่า เพราะเป็นได้ทั้ง pre-race และ post-race meal
กรณี pre-race ดูได้จากงานวิ่งอินเตอร์ในเมืองไทยบางแห่งจะมีพาสต้าปาร์ตี้ นั่นคือการเลี้ยงอาหารเย็นแก่นักวิ่งด้วยพาสต้าและอาหารคาร์โบไฮเดรตสูงอื่นๆ เพื่อเป็นพลังงานในการวิ่งวันพรุ่งนี้ ส่วนกรณี post-race ก็เห็นได้จากซุ้มอาหารแจกนักวิ่งที่จำพวก ข้าวต้ม ก๋วยเตี๋ยว ข้าวขาหมู ข้าวไข่เจียว นั่นคือเป็นอาหารคาร์บสูงเช่นกันเพื่อชดเชยพลังงานที่เสียไปจากการวิ่ง ซึ่งถ้าได้กินในช่วงเวลา carbohydrate window (ไม่เกิน 60 นาที หรือถ้าจะให้ดีควรอยู่ในช่วง 15-30 นาทีหลังออกกำลังกาย) กล้ามเนื้อจะสามารถแปลงอาหารเหล่านี้เป็นไกลโคเจนได้เร็วกว่าช่วงเวลานอก window ถึง 3 เท่า ทำให้ร่างกายฟื้นสภาพได้อย่างรวดเร็ว
เมนูนี้รับประกัน fool proof ไม่ต้องจำปริมาณส่วนผสมเป๊ะๆ ดูดีมีชาติตระกูล ขอแค่มีหม้อตุ๋นใครทำก็อร่อยแน่นอน (คลิกที่รูปเพื่อขยาย)
กรณี pre-race ดูได้จากงานวิ่งอินเตอร์ในเมืองไทยบางแห่งจะมีพาสต้าปาร์ตี้ นั่นคือการเลี้ยงอาหารเย็นแก่นักวิ่งด้วยพาสต้าและอาหารคาร์โบไฮเดรตสูงอื่นๆ เพื่อเป็นพลังงานในการวิ่งวันพรุ่งนี้ ส่วนกรณี post-race ก็เห็นได้จากซุ้มอาหารแจกนักวิ่งที่จำพวก ข้าวต้ม ก๋วยเตี๋ยว ข้าวขาหมู ข้าวไข่เจียว นั่นคือเป็นอาหารคาร์บสูงเช่นกันเพื่อชดเชยพลังงานที่เสียไปจากการวิ่ง ซึ่งถ้าได้กินในช่วงเวลา carbohydrate window (ไม่เกิน 60 นาที หรือถ้าจะให้ดีควรอยู่ในช่วง 15-30 นาทีหลังออกกำลังกาย) กล้ามเนื้อจะสามารถแปลงอาหารเหล่านี้เป็นไกลโคเจนได้เร็วกว่าช่วงเวลานอก window ถึง 3 เท่า ทำให้ร่างกายฟื้นสภาพได้อย่างรวดเร็ว
เมนูนี้รับประกัน fool proof ไม่ต้องจำปริมาณส่วนผสมเป๊ะๆ ดูดีมีชาติตระกูล ขอแค่มีหม้อตุ๋นใครทำก็อร่อยแน่นอน (คลิกที่รูปเพื่อขยาย)
Subscribe to:
Posts (Atom)




