พี่ชายนักวิ่งท่านหนึ่งเคยเล่าให้ฟังว่า ช่วงหนึ่งของชีวิต เกิดอาการเบื่อวิ่งอย่างไม่มีเหตุผล จนต้องหันไปเล่นโยคะและว่ายน้ำแทน ตามประสาคนเสพติดเอ็นโดฟิน พี่แกลงสระเกือบทุกวันอยู่เดือนนึง จนสามารถว่ายน้ำต่อเนื่องได้ระยะทางเป็นกิโล(เมตร) และทำเวลาดีเสียด้วย ตอนนั้นฟังแล้วก็ได้แต่ชื่นชมในการพลิกวิกฤตเป็นโอกาสของเค้า
แล้ววันนึง อาการเบื่อวิ่งก็คุกคามเราเข้าบ้างจนได้ เราวิ่งน้อยลงๆ บางครั้งเปลี่ยนชุด ใส่รองเท้าเรียบร้อย แต่พอเดินออกมาถึงหน้าบ้านก็เปลี่ยนใจซะงั้น สาเหตุหลักคงมาจากหน้าที่การงานในช่วงที่ผ่านมา ซึ่งนอกจากจะเปลี่ยนเวลาที่ควรจะว่างให้กลายเป็นไม่ว่างแล้ว เมื่อความวุ่นวายที่ยาวนานผ่านไป ก็พบว่ามันได้ทำลาย Habit การเป็นนักวิ่งของเราไปด้วย ครั้นจะสร้างขึ้นใหม่ก็พบอีกว่า หาแรงบันดาลใจ (ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญอันดับหนึ่ง) ไม่เจอเสียแล้ว T_T
