Sunday, March 16, 2014

วิ่งทันโลก 9: ฉลากมาตรฐานงานวิ่งถนน | No comments:

คอลัมน์วิ่งทันโลก
Thai Jogging Magazine ฉบับประจำเดือนมกราคม 2557
โดย oorrunningblog


เมื่อเดือนธันวาคมที่ผ่านมา ผู้เขียนได้ไปร่วมแข่งขันฮาล์ฟมาราธอนในรายการ สแตนดาร์ดชาร์เตอร์ สิงคโปร์มาราธอน แล้วเกิดความประทับใจในคุณภาพของการจัดงานเป็นอันมาก เรียกได้ว่า เป็นมืออาชีพที่สุดตั้งแต่เคยพบมาในชีวิตนักวิ่ง 3 ปีของเราเลยทีเดียวค่ะ

คุณภาพที่ว่านี้ ไม่ใช่ได้มาเพียงเพราะแต่ละคนทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด...แน่นอนว่าหลักการนี้ดี แต่จะดีที่สุดถ้าเรามีเป้าหมายที่เขียนไว้เป็นลายลักษณ์อักษร แล้วพยายามทำให้สำเร็จตามนั้น

ถ้าเป็นองค์กรธุรกิจ ลายลักษณ์อักษรดังกล่าวก็เทียบได้กับมาตรฐาน ISO 9001 นั่นเอง ส่วนงานวิ่งถนน แต่ก่อนแต่ไรก็ไม่เคยมีข้อกำหนดด้านคุณภาพเป็นเรื่องเป็นราว เพิ่งมามีเมื่อ 5 ปีที่แล้วนี่เอง ข้อกำหนดที่ว่านี้จัดทำขึ้นโดย IAAF ( International Association of Athletics Federations หรือสหพันธ์กรีฑานานาชาติ) ถ้างานวิ่งไหนจัดการแข่งขันได้ตามนี้ ก็จะได้รับฉลากมาตรฐานงานวิ่งถนน (IAAF Road Race Label) ไปแปะไว้คู่กับโลโก้ของงาน เพื่อให้นักวิ่งได้อุ่นใจว่า มาวิ่งงานนี้ไม่ต้องกลัวผิดหวัง


โลโก้สิงคโปร์มาราธอน พร้อมป้าย Gold Label
โลโก้สิงคโปร์มาราธอน 2013 ที่แปะป้าย Gold Label ไว้เคียงคู่กัน 

Thursday, March 13, 2014

ปั่นไปวิ่งไป 2: เขื่อนแควน้อยบำรุงแดน พิษณุโลก | 17 comments:

เป็นนักวิ่งให้อะไรมากกว่าที่คุณคิด

หนึ่งในนั้นคือ ให้เพื่อนนอกวงโคจรปกติของชีวิต ...มานั่งคิดๆดู ถ้าไม่ได้ทำกิจกรรมสหวิชาชีพแบบการวิ่ง เราก็คงมีแต่เพื่อนเรียนกับเพื่อนที่ทำงาน ซึ่งถ้าไม่เป็นวิศกรก็คงเป็นอาจารย์ และส่วนใหญ่ก็คงใช้ชีวิตอยู่ในกรุงเทพเท่านั้น

แต่เมื่อมาวิ่ง เราได้รู้จักตั้งแต่เจ้าของบริษัทไล่มาจนถึงวินมอ'ไซค์ คนเชียงใหม่ถึงคนเบตง แต่ไม่ว่าจะทำอาชีพอะไรหรือเป็นคนที่ไหน ความรักในสิ่งเดียวกันทำให้เราคุยกันได้อย่างถูกอัธยาศัยและคุ้นเคยกันอย่างง่ายดาย ดังเช่นเพื่อนนักวิ่งชาวพิดโลก 2 ท่าน ที่คนนึงเป็นเพื่อนคนแรกๆที่รู้จักกันผ่าน blog อีกทั้งยังเคยแชร์ไอเดีย ทำยังไงเมื่อสายนาฬิกาขาด ใน blog นี้ อีกคนเป็นรุ่นพี่ที่รู้จักกันใน social network และเราได้อาศัยวิ่งเกาะไปเมื่อคราวพัทยามาราธอน ที่อำนวยความสะดวกทุกอย่าง ทำให้เรามีไฟจนได้คลอดทริปนี้ขึ้นมาด้วย ขอถือโอกาสเปิดเรื่องด้วยการขอบคุณ คุณโจ้และพี่ต่อ มา ณ ที่นี้ก่อนเลยละกันค่ะ โชคดีจังเลยน้อเรา ^____^

สันเขื่อน แควน้อยบำรุงแดน

Tuesday, February 18, 2014

วิ่งทันโลก 8: ทีมฮอยท์ (Team Hoyt) | 5 comments:

คอลัมน์วิ่งทันโลก
Thai Jogging Magazine ฉบับประจำเดือนธันวาคม 2556
โดย oorrunningblog


เพื่อนนักวิ่งคงยังจำเหตุการณ์ระเบิดในบอสตันมาราธอนเมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมาได้ใช่มั้ยคะ ระเบิดเกิดขึ้นใกล้เส้นชัยหลังปล่อยตัวประมาณ 4 ชั่วโมง ทำให้นักวิ่งอีกหลายพันคนที่ยังมาไม่ถึงจำเป็นต้อง DNF ไปโดยปริยาย สองคนในนั้นคือชายชราวัย 73 ปีที่กำลังวิ่งพร้อมทั้งเข็นชายพิการวัยกลางคนในวีลแชร์ ห่างจากเส้นชัยเพียงไม่ถึงหนึ่งไมล์รวมอยู่ด้วย

ก่อนหน้านี้หนึ่งสัปดาห์ พวกเขาเพิ่งไปร่วมงานเปิดรูปปั้น ที่สปอนเซอร์หลักของบอสตันมาราธอนสร้างให้คนทั้งคู่...อะไรทำให้พวกเขา ซึ่งโลกรู้จักในนาม ทีมฮ้อยท์ (Team Hoyt) ได้รับเกียรติถึงเพียงนี้ วันนี้วิ่งทันโลกจะเล่าให้ฟังค่ะ



Tuesday, January 28, 2014

ปั่นไปวิ่งไป 1: สวนผึ้ง | No comments:

วิกฤตเบื่อวิ่ง

พี่ชายนักวิ่งท่านหนึ่งเคยเล่าให้ฟังว่า ช่วงหนึ่งของชีวิต เกิดอาการเบื่อวิ่งอย่างไม่มีเหตุผล จนต้องหันไปเล่นโยคะและว่ายน้ำแทน ตามประสาคนเสพติดเอ็นโดฟิน พี่แกลงสระเกือบทุกวันอยู่เดือนนึง จนสามารถว่ายน้ำต่อเนื่องได้ระยะทางเป็นกิโล(เมตร) และทำเวลาดีเสียด้วย ตอนนั้นฟังแล้วก็ได้แต่ชื่นชมในการพลิกวิกฤตเป็นโอกาสของเค้า

แล้ววันนึง อาการเบื่อวิ่งก็คุกคามเราเข้าบ้างจนได้ เราวิ่งน้อยลงๆ บางครั้งเปลี่ยนชุด ใส่รองเท้าเรียบร้อย แต่พอเดินออกมาถึงหน้าบ้านก็เปลี่ยนใจซะงั้น สาเหตุหลักคงมาจากหน้าที่การงานในช่วงที่ผ่านมา ซึ่งนอกจากจะเปลี่ยนเวลาที่ควรจะว่างให้กลายเป็นไม่ว่างแล้ว เมื่อความวุ่นวายที่ยาวนานผ่านไป ก็พบว่ามันได้ทำลาย Habit การเป็นนักวิ่งของเราไปด้วย ครั้นจะสร้างขึ้นใหม่ก็พบอีกว่า หาแรงบันดาลใจ (ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญอันดับหนึ่ง) ไม่เจอเสียแล้ว T_T

Friday, January 3, 2014

วิ่งทันโลก 7: นอนไม่หลับคืนก่อนแข่ง...ทำยังไงดี | 7 comments:

คอลัมน์วิ่งทันโลก
Thai Jogging Magazine ฉบับประจำเดือนพฤศจิกายน 2556
โดย oorrunningblog


เชื่อว่านี่คือปัญหาโลกแตกของนักวิ่งหน้าใหม่ทุกคนใช่มั้ยคะ (ผู้เขียนยังพอรำลึกความหลังครั้งออกงานวิ่งใหม่ๆได้อยู่นะ ^ ^) อันที่จริง นักวิ่งบางคนแม้จะวิ่งมาหลายปีแล้ว คืนก่อนแข่งก็ยังตื่นเต้นจนนอนไม่ค่อยหลับเหมือนกัน ล่าสุดในเดือนกรกฎาคมที่ผ่านมานี้เอง มีงานวิจัยชิ้นหนึ่งที่พอจะนำผลของมันมาตอบคำถามโลกแตกนี้ได้ นอกจากนั้นยังทำให้เราเข้าใจร่างกายของตัวเองมากขึ้นอีกด้วย ลองมาดูกันค่ะ

นักวิจัยจากสถาบันทีเอ็นโอ ในเนเธอร์แลนด์ ทำการทดสอบโดยให้นักปั่นจักรยานชาย 10 คน ที่มีความฟิตในระดับดี ปั่นจักรยานแบบเต็มกำลังเป็นเวลา 20 นาทีเพื่อให้ได้ระยะทางมากที่สุด โดยการทดสอบจัดขึ้น 2 ครั้งภายใต้สภาพแวดล้อมที่ควบคุมให้เหมือนกัน (อุณหภูมิ 24 องศาเซลเซียส ความชื้น 69%) แตกต่างอย่างเดียวตรงที่ การทดสอบครั้งหนึ่งทำหลังจากที่เมื่อคืนที่ผ่านมา นักปั่นคนนั้นๆ อดนอน


Thursday, December 26, 2013

9 ไอเท็มปริศนาของคนไม่วิ่ง (ภาคจบ) | No comments:

มาต่อกันที่ไอเท็มปริศนาชิ้นที่ 6-9 กันเลยค่ะ ขอ recap รูปเดิมมาลงก่อน จะได้ไม่ต้องย้อนไปเปิด (ชิ้นที่ 1-5 ได้เฉลยไปแล้ว ที่โพสต์ก่อนหน้านี้)



6) พลาสเตอร์ปิดหัวนม (Nip Guard)
ถ้าไม่ได้อยู่ในวงการ ท่านจะไม่รู้เลยว่านี่คือปัญหาหนักอกของนักวิ่งชาย (เพราะนักวิ่งหญิงส่วนมาก...น่าจะทั้งหมดแหละนะ...ใส่บราวิ่ง...เป็นปราการอีกชั้นอยู่แล้ว) นั่นคือ เมื่อวิ่งเป็นเวลานานๆ เสื้อจะเสียดสีหัวนมจนเลือดออก!! หลังแข่งแทบไม่อยากให้นมโดนน้ำกันเลยทีเดียว เพราะมันจะแสบมวากกก (ฟังเค้าเล่ามาอีกนะคะ ^ ^)

คลิกที่รูปเพื่อขยาย Cr: FB เรื่องวิ่งเรื่องกล้วย


วิธีป้องกัน ก็ตามที่สไลด์เรื่องวิ่งเรื่องกล้วยบอกไว้เลยค่ะ นั่นคือ ใช้เสื้อที่เนื้อผ้านุ่มนวล (ทางที่ดีลองใส่ซ้อมวิ่งไกลๆดูก่อน ถ้าเห็นว่ามีแววจะบาดนม วันแข่งจะได้ไม่ต้องเอามาใส่) ทาวาสลีนในจุดที่มีการเสียดสี และถ้าจะให้ชัวร์...ก็เอาพลาสเตอร์ปิดหัวนมไว้โลด ฝรั่งทำมาขายเป็นกิจลักษณะ ลองเข้าไปดูได้ที่ runguards.com ค่ะ

ขอขอบคุณพี่ปู กัญ คูสุวรรณที่ให้ไอเดียสำหรับไอเท็มนี้แก่น้องมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ _/|\_

7) ไฟกะพริบติดตัว
นักวิ่งบางคนซ้อมตอนเช้ามืด บางคนซ้อมตอนค่ำหรือดึก ถ้าวิ่งในสนามกีฬาก็ไม่มีปัญหา แต่ถ้าวิ่งตามถนนร่วมกับรถยนต์ บางครั้งก็น่าเป็นห่วงว่ารถจะมาเหมาเข่ง-สุดซอยไปรับประทาน เพราะไฟถนนมืดเต็มที ครั้นจะแขวนแผ่นซีดีไว้ที่ก้น เพื่อสะท้อนแสงไฟ ก็คงกระดอนตีก้นไปมาน่ารำคาญ 




ไฟกะพริบติดตัวจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด อันที่เห็นในรูปที่ 7 เป็นไฟกะพริบ LED เวลาจะใช้ก็เอามาเหน็บกับขอบกางเกง ขอบเสื้อ ขอบหมวก ตามอัธยาศัย น้ำหนักเบาและกันน้ำ วิ่งตากฝนได้ เปลี่ยนถ่านได้ ไม่รู้มีขายเมืองไทยหรือเปล่า เพราะเราซื้อมาจากงาน expo ตอนไปวิ่งที่สิงคโปร์มาราธอนค่ะ สนใจเข้าไปดูได้ที่ nathansports.com

8) อาหารให้พลังงานระหว่างวิ่ง
หรือทีเรียกกันทั่วไปว่า เพาเวอร์เจล หรือ กูเจล อย่าเข้าใจผิดว่านักวิ่งใช้ภาษาพ่อขุนนะคะ เพราะ GU คือชื่อยี่ห้อของอาหารให้พลังงานยอดนิยมนั่นเอง

ในการวิ่งระยะไกล นักวิ่งมักต้องเติมเกลือแร่และพลังงานระหว่างทาง จะเห็นว่าในงานวิ่งระยะฮาล์ฟมาราธอนขึ้นไป เมื่อถึงกม.ที่ 10 จะมีโต๊ะเพิ่มขึ้นจากปกติ เพื่อแจกน้ำเกลือแร่ แตงโม กล้วยหอม นักวิ่งบางคน ที่ไม่ถนัดจะกินอะไรที่เป็นชิ้นเป็นอันขนาดนั้น ก็จะพกกูเจลมากินเอง เพราะมันมีลักษณะเหมือนแป้งเปียก ฉีกซองแล้วรูดปรื๊ด กลืนลงคอไปเลย ไม่ต้องเคี้ยว ไม่หนักท้อง (แต่ต้องดื่มน้ำตามด้วยนะคะ ไม่งั้นติดคอและหวานแสบคอ)


ส่วนกินแล้วจะช่วยให้วิ่งได้ดี มีแรงมากขึ้นมั้ย อันนี้ต้องลองเอง เพราะโค้ชของเราซึ่งเป็นอดีตนักวิ่งมาราธอนทีมชาติ ก็ไม่กินค่ะ ดื่มแต่น้ำเกลือแร่เท่านั้น

9) ที่รัดใต้เข่า (Patella Band)
 ทำหน้าที่รัดเอ็นใต้หัวเข่า หรือ Patella Tendon เส้นเอ็นที่ยึดอยู่ระหว่างสะบ้ากับกระดูกหน้าแข้ง ซึ่งถ้าถูกใช้งานหนักเกินไป เช่นวิ่งเยอะเกินไป อาจเกิดการบวมหรือฉีกขาดเป็นบางส่วน หรือที่เรียกอาการนี้ว่า Patella Tendonitis


 ตามข้อมูลที่ได้จากเว็บขายที่รัดใต้เข่า การใช้อุปกรณ์นี้ จะช่วยลดแรงกดที่กระทำต่อกระดูกหน้าแข้ง ทำให้ช่วยได้ทั้งป้องกันและรักษาอาการเส้นเอ็นบวมหรือฉีกขาดดังกล่าว...อ่านแล้วก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ ว่ามันเกี่ยวกันยังไง ใครมีข้อมูลรบกวนแนะนำด้วยนะคะ

อย่างไรก็ตาม จากการสอบถามคนที่ใช้ ก็บอกตรงกันว่าช่วยได้จริงๆ บางคนบอกว่าทำให้วิ่งเร็วขึ้นอีกด้วย อันนี้อยากรู้ก็ต้องลองเองนะคะ เราเองก็ไม่เคยลองเหมือนกัน ^ ^"


อ่านเรื่องที่รัดใต้เข่าเพิ่มเติมได้ ที่นี่
=============================================

พอแชร์ blog นี้ไปแล้ว เราได้ลองไปส่องดูว่าเพื่อนที่ไม่ใช่นักวิ่งตอบว่าอะไรกันบ้าง ก็พบคำตอบน่ารักๆ หลายอย่างเลยค่ะ เช่น

ทายว่า หนังยางเช็คพ้อยท์ เป็นฝ้ายผูกแขน เพื่อการบายศรีสู่ขวัญนักวิ่ง (อืม..ก็เข้าท่าดีเนาะ ^ ^)
ทายว่า footpod เป็นเข็มทิศเอาไว้กันหลงออกจากเส้นทาง (ท่าทางจะวิ่งช้ามากกกก ขนาดมองไม่เห็นใครในระยะสุดสายตาเลยทีเดียว)
ทายว่า ที่แปะหัวนม เป็นยาไว้อมใต้ลิ้น เวลาวิ่งแล้วเกิดอาการชัก (วิ่งมันโหดขนาดนั้นเทียวรึ)

แล้วคุณล่ะคะ เอาไปถามเพื่อนแล้วได้คำตอบมันๆ อะไรกันบ้าง เล่าสู่กันฟังมั่งเน้อ ^___^


Wednesday, December 25, 2013

9 ไอเท็มปริศนาของคนไม่วิ่ง (ภาคต้น) | 6 comments:

โพสต์นี้ทำขึ้นเพื่อรวบรวมไอเท็มต่างๆ ที่นักวิ่งรู้จัก แต่คนนอกวงการอาจมองแล้วเกาหัวแกรกๆว่า...มันคืออะไรแว้ ?? นักวิ่งท่านใดผ่านมาอ่านเจอ แล้วมีไอเท็มประมาณนี้จะแนะนำ รบกวนฝากความเห็นไว้ข้างล่างได้เลยจักขอบคุณยิ่งค่ะ

จะให้ดูโจทย์ทั้ง 9 ภาพก่อน แล้วค่อยเฉลยรวบยอด
ใครไม่ได้เป็นนักวิ่ง หรือเป็นนักวิ่งหน้าใหม่ถอดด้าม ลองทายดูนะคะ ว่าไอเท็มเหล่านี้เอาไว้ใช้ทำอะไร ^ ^


Friday, December 6, 2013

วิ่งทันโลก 6: Cross training นั้นสำคัญไฉน | 4 comments:

คอลัมน์วิ่งทันโลก
Thai Jogging Magazine ฉบับประจำเดือนตุลาคม 2556
โดย oorrunningblog


นักกีฬาทุกประเภทควรฝึกวิ่งร่วมด้วยฉันใด นักวิ่งก็เองก็ควรเล่นกีฬาประเภทอื่นๆ ควบคู่ไปด้วยฉันนั้น เราเรียกการออกกำลังกายชนิดใดๆ ก็ตามที่ไม่ใช่กีฬาหลักที่เรากำลังฝึกซ้อมอยู่ แต่ยังสามารถส่งผลดีในทางใดทางหนึ่งต่อกีฬาหลักของเราได้ว่า การฝึกต่างแบบ หรือที่รู้จักกันแพร่หลายในชื่อทับศัพท์ว่า ครอสเทรนนิง (Cross-training) นั่นเอง

การฝึกต่างแบบเริ่มได้รับความสนใจเมื่อ 30 ปีที่แล้วเมื่อไตรกีฬาถือกำเนิดขึ้น เนื่องจากนักวิ่งซึ่งผันตัวมาเล่นไตรกีฬาจำเป็นต้องซ้อมกีฬาหลายประเภทควบคู่กัน นั่นคือวิ่ง ปั่นจักรยานและว่ายน้ำ แล้วหลังจากนั้นไม่นาน พวกเขาพบว่าสถิติการวิ่งของตัวเองดีขึ้นและบาดเจ็บน้อยลง

ครอสเทรนนิ่ง การฝึกต่างแบบ

Thursday, November 21, 2013

ความแตกต่างระหว่าง Nike+ sensor กับ Garmin Footpod (1) | 8 comments:

บทความนี้ข้าพเจ้าภูมิใจนำเสนอมาก เพราะทอดตาทั่วแผ่นดิน ยังไม่เห็นฝรั่งเขียนเลยสักคน (หรือเราอาจหาไม่เจอเองก็ได้ 555+) และต้องใช้วิทยายุทธในการขุดคุ้ยพอสมควร จริงๆมีข้อมูลในแง่เทคนิคอีกเยอะ แต่ขอเอามาเล่าให้คนทั่วไปอ่านแค่นี้ ใครสนใจแบบเจาะลึกก็ลองเข้าไปดูตามลิงค์ใน Reference ที่ให้ไว้นะคะ

nike+ sensor VS Garmin Footpod

Sunday, November 3, 2013

วิ่งทันโลก 5: ยูกิ คาวาอูชิ: นักวิ่งออฟฟิศ sub 2:09 | 11 comments:

คอลัมน์วิ่งทันโลก
Thai Jogging Magazine ฉบับประจำเดือนกันยายน 2556
โดย oorrunningblog


ปัจจุบัน แม้องค์กรหลายแห่งจะสนับสนุนให้พนักงานหันมาออกกำลังกายอย่างจริงจัง แต่เรามักได้ยินเหตุผลต่อการผัดผ่อนโอกาสดีๆ ที่องค์กรหยิบยื่นให้อยู่เนืองๆ อาทิเช่น ต้องทำงานรอบดึก งานยุ่ง ไม่มีเวลา ไม่ว่าสิ่งเหล่านี้จะเป็นเหตุผลจริงๆ หรือเป็นเพียงข้ออ้าง วันนี้วิ่งทันโลกมีเรื่องราวของ “นักวิ่งออฟฟิศ” อย่างเราๆ ท่านๆ คนหนึ่งมาฝากค่ะ

เรื่องของเขาเป็นประเด็นที่ถูกกล่าวขวัญถึงในวงการวิ่งมาราธอนอย่างกว้างขวางเมื่อไม่นานมานี้ เพราะไม่เพียงแต่บริหารเวลาเพื่อฝึกซ้อมจนวิ่งเต็มมาราธอนได้ เขายังทำสถิติได้ดีในระดับประเทศอีกด้วย ลองอ่านเรื่องของ ยูกิ คาวาอูชิ เพื่อเป็นแรงบันดาลใจดูค่ะ

ยูกิ คาวาอูชิ นักวิ่งมาราธอน

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...